'ฉู่เจินซวิ่น' สำรวจต้นกำเนิดที่ลึกซึ้งที่สุดของจักรวาล จักรวาลให้กำเนิด 'สรรพสิ่ง' จาก 'ความว่างเปล่า' ได้อย่างไร?
สิ่งมีชีวิตทั้งหลายหากแบ่งตามหยินหยาง ร่างกายคือหยิน จิตวิญญาณคือหยาง เช่นเดียวกับความฝันเรื่องผีเสื้อของจวงจื่อ เมื่อเป็นมนุษย์ก็จงเป็นมนุษย์อย่างเต็มที่ เมื่อเป็นผีเสื้อก็จงเป็นผีเสื้ออย่างเต็มที่ มีเพียงปัจจุบันเท่านั้นที่เรายึดกุมได้
การจะอยู่กับปัจจุบันได้อย่างแท้จริง ต้องละทิ้งสติปัญญาทางโลก รักษาธรรมชาติที่เรียบง่าย และมี 'เต๋า' อยู่ในใจ ไม่ว่าอยู่ที่ใด จงปรับตัวให้นุ่มนวลประดุจน้ำ ตราบเท่าที่มีเต๋าในใจ ไม่ว่าร่างกายอยู่ในสภาพใด คุณจะจัดการทุกอย่างได้อย่างราบรื่น
จิต (Xin): ความคิด ฟุ้งซ่านตามกิเลสได้ง่าย ยึดติดกับร่างกาย
วิญญาณ (Shen): จิตวิญญาณ แม้รับผลจากความคิดแต่สามารถเป็นอิสระจากร่างกายได้
ใจมนุษย์ต้องดั่งกระจกใสและน้ำนิ่ง สะท้อนสรรพสิ่งตามจริงโดยปราศจากอคติของตนเอง
สรรพสิ่งในโลกล้วนเกิดจากความมีและความไม่มี
• สวรรค์ - เต๋า (เมื่อสิ้นเต๋าจึงเกิดคุณธรรม)
• ดิน - คุณธรรม (เมื่อสิ้นคุณธรรมจึงเกิดเมตตา)
• มนุษย์ - เมตตาธรรม (เมื่อสิ้นเมตตาจึงเกิดมโนธรรม เมื่อสิ้นมโนธรรมจึงเกิดจารีต)
เมตตาและมโนธรรมบางครั้งเป็นเพียงเครื่องมือแสวงหาชื่อเสียง เดิมทีโลกไม่มีสิ่งเหล่านี้ หากไม่มีสูงก็ไม่มีต่ำ ร่างกายมนุษย์ไม่ต่างกันมาก แต่จิตวิญญาณต่างกันมหาศาล จิตวิญญาณที่บริสุทธิ์จะไม่ถูกกิเลสครอบงำ และทำเพียงสิ่งที่อยู่ในกำลังของตน