เมื่อผลักประตูอันหนักอึ้งของบ้านคุโรซาวะ พายุฝนฟ้าคะนองก็รุนแรงขึ้น บรรยากาศอึดอัดเข้าปกคลุม ไฟฉายของมิโอะกะพริบสองครั้งแล้วดับไป ท่ามกลางความมืดมิด แสงฟ้าแลบเผยให้เห็นวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนที่หนีตายออกจากคฤหาสน์
ไฟฉายเสีย
ในแสงฟ้าแลบ มิโอะเห็นมายุเลี้ยวซ้ายไปข้างหน้า 'พี่คะ!' เธอรีบวิ่งตามไปทันที
มิโอะเงยหน้าขึ้น ถ่ายรูปชายที่มองลงมาจากชั้นสอง (วิญญาณลอยล่อง: ชายมองลงมา) ประตูทางขวาถูกล็อคด้วยแม่กุญแจลาย 'สี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดคู่' เธอจึงต้องตามมายุไปทางซ้าย
ที่ห้องแสงกระพริบ มีเสียงกรีดร้อง: 'คุซาบิมาแล้ว...!' หน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความกลัวโผล่ขึ้นมา มิโอะถ่ายรูป (วิญญาณลอยล่อง: ชายหลบซ่อน) และเก็บ 'บันทึกของชายผู้หวาดกลัว' ในมุมห้องมี 'บันทึกของนักคติชนวิทยา 3' เมื่อพยายามเปิดประตู มันถูกล็อคจากข้างนอก วิญญาณชายที่ถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม (วิญญาณแค้น: ชายที่ถูกคุซาบิฆ่า) พุ่งเข้าใส่! มิโอะใช้กล้องชำระล้างเขาได้สำเร็จ
หลังการชำระล้าง ประตูก็ปลดล็อค เมื่อเลี้ยวขวา มิโอะเห็นมายุเดินลึกเข้าไป (วิญญาณลอยล่อง: มายุเดินลึกเข้าไป) เธอถ่ายรูปชาวบ้านที่หนีตาย (วิญญาณลอยล่อง: ชายวิ่งหนี) ที่มุมทางเดิน มิโอะลอดใต้ลูกกรงและถ่ายรูป 'ตุ๊กตาฝาแฝด 7'
ที่มุมระเบียงด้านนอก วิญญาณหญิงสาวสุดสยอง (วิญญาณแค้น: หญิงที่ถูกคุซาบิฆ่า) ขวางทาง หลังการต่อสู้อย่างยากลำบาก มิโอะเก็บ 'เครื่องราง: แร่เรืองแสงอ่อน' และเปิดประตู
เมื่อประตูเปิด มิโอะถ่ายรูปแผ่นหลังของพี่สาวอีกครั้ง (วิญญาณลอยล่อง: มายุมุ่งหน้าไป)
มิโอะเดินไปชนกับศพหญิงสาวที่ปากถูกเฉือนอย่างโหดเหี้ยม! เธอถอยหนีด้วยความกลัว แสงฟ้าแลบเผยให้เห็นห้องโถงใหญ่ที่เต็มไปด้วยศพที่ถูกหั่น! ตรงกลางคือหญิงสาวในชุดกิโมโนสีขาวชุ่มเลือด และด้านหลังของเธอคือสัตว์ประหลาดร่างยักษ์ 'คุซาบิ'
หญิงสาวในชุดกิโมโนสีขาวเปื้อนเลือด
เสียงหัวเราะของหญิงสาวนั้นบ้าคลั่ง คุซาบิค่อยๆ เดินเข้ามา
กล้องใช้ไม่ได้ผลกับสัตว์ประหลาดตัวนี้ โลกกลายเป็นสีขาวดำ มิโอะวิ่งหนีสุดชีวิตไปที่ลานบ้าน ซ่อนตัวตามการนำทางของผีเสื้อสีเลือด จนกระทั่งคุซาบิหายไปในความมืด
มิโอะเข้าไปในโถงทางเดินที่คุซาบิพังเข้ามา ที่ห้องแสงกระพริบ เธอถ่ายรูปมายุที่ถูกนำทาง (วิญญาณลอยล่อง: มายุที่ถูกนำทาง)
ประตูด้านหน้าถูกล็อคด้วยแม่กุญแจ 'สี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดสามซ้อน'
มิโอะตะโกน: 'พี่คะ! พี่อยู่ข้างในไหม?'
มายุตอบเสียงแผ่ว: 'เราหนีมาด้วยกันแท้ๆ... ทุกคน... ตายหมด... พี่... รอเธออยู่... เราสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกัน...'
แม่กุญแจที่ต้องใช้กุญแจสี่เหลี่ยมสามซ้อน
มิโอะกลับไปที่ห้องรับแขก วิญญาณชายถือกล้องปรากฏขึ้น (วิญญาณลอยล่อง: ชายถือกล้องถ่ายภาพวิญญาณ) เธอเก็บ 'บันทึก: เลนส์เตือนภัย' และ 'รูปถ่าย: ห้องรับแขก'
เมื่อใช้เลนส์ 'ปลุกเสก' จากมุมในรูป ชั้นหนังสือเก่าก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า! มิโอะพึมพำ: 'มันกลับมาเหมือนในรูป...'
บนชั้นหนังสือ เธอพบ 'บันทึกของนักคติชนวิทยา 2' เริ่ม [เนื้อเรื่องย่อย: เซอิจิโร่ มาคาเบะ] ความทรงจำในอดีตหลั่งไหลเข้ามา การมาเยือนของเซอิจิโร่และเรียวโซ...
เซอิจิโร่กระซิบ: 'ที่นี่คือหมู่บ้านมินาคามิ... พิธีกรรมที่ห้ามพูดถึง... ถ้าฉันถ่ายรูปที่นั่น...'
เซอิจิโร่และเรียวโซมาถึงหมู่บ้าน
ฝาแฝดคุโรซาวะ
ที่โถงทางเดิน มิโอะถ่ายรูปชายที่เดินเข้าไป (วิญญาณลอยล่อง: ชายเดินเข้าห้อง) ในห้องเจ้าบ้าน เธอถ่ายรูปเขา (วิญญาณลอยล่อง: ชายกำลังกระซิบ) และเก็บ 'ป้ายกุญแจสี่เหลี่ยมสามซ้อน' และ 'คัมภีร์พิธีกรรม: ข้อห้าม'
รูปถ่ายใบหนึ่งร่วงหล่นลงไปชั้นล่าง
รูปถ่ายที่หล่นลงมา
มิโอะลงบันไดไป ก่อนเข้าห้องโถงใหญ่ เธอถ่ายรูป 'ตุ๊กตาฝาแฝด 8'
ในห้องโถงใหญ่ เธอเก็บ 'บันทึกของนักคติชนวิทยา 4' ที่ทางเดินดิน เธอถ่ายรูปชาวบ้านที่กำลังวิ่งหนี (วิญญาณลอยล่อง: ชาวบ้านวิ่งหนี)
ที่ทางเข้า เธอเก็บ 'รูปถ่าย: ห้องคนรับใช้' และพึมพำ: 'ที่นี่... ซ่อนกุญแจสี่เหลี่ยมสามซ้อนไว้'
ตามรอยเลือด มิโอะถ่ายรูปเงาสยองขวัญ (วิญญาณลอยล่อง: เงาคลาน, ชายถูกลาก, เงาลากชาย) เธอมองผ่านหน้าต่างและถ่ายรูปชายที่ซ่อนตัว (วิญญาณลอยล่อง: ชายในตู้)
ใช้การ 'ปลุกเสก' กำแพงกลายเป็นประตูไม้!
ในห้องคนรับใช้ที่เปื้อนเลือด เธอพบ 'เครื่องราง: แร่เรืองแสงสีเขียว' ใช้เลนส์เตือนภัยถ่ายรูปวิญญาณที่หวาดกลัว (วิญญาณผูกมัด: ชายหวาดกลัว) และเก็บ 'กุญแจสี่เหลี่ยมสามซ้อน'
วิญญาณสองตนที่ถูกคุซาบิฆ่าโจมตี! มิโอะปราบพวกมัน
ด้านนอก เธอถ่ายรูปหญิงสาวในลานบ้าน (วิญญาณลอยล่อง: หญิงสาวรอในลาน)
ขณะข้ามห้องโถงใหญ่ คุซาบิขวางทางอีกครั้ง! มิโอะหลบหลีกและวิ่งขึ้นชั้นสอง
เมื่อไข 'กุญแจสี่เหลี่ยมสามซ้อน' ประตูก็เปิดออก มายุนั่งสลบอยู่หลังฉากกั้น
ฉากกั้น
เสียงแผ่วเบาของมายุดังขึ้น:
'เราสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกัน... ทุกคน... ตายหมด...'
มิโอะคุกเข่าประคองพี่สาว มายุค่อยๆ ลืมตา
'พี่คะ... เกิดอะไรขึ้น?'
มายุตัวสั่น: 'มีคนเรียกพี่... ให้ไปทำพิธีอีกครั้ง...'
'พิธีกรรม...?'
มายุกอดมิโอะแน่น: 'เราต้องอยู่ด้วยกัน... ตลอดไป...'
มิโอะลูบหลังพี่สาวเบาๆ: 'อืม เราสัญญาแล้วนี่... ตอนนี้ รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ'