ช่วงที่ 4

ที่มุมห้องตุ๊กตา มิโอะเก็บ 'ภาพถ่ายฝาแฝดพิการ', 'บันทึกผีเสื้อ 1' และ 'หัวตุ๊กตาฮินะ'
มายุพึมพำอย่างไร้วิญญาณ: 'ได้ยินเสียง... มิโกะทั้งสองจะขึ้นสู่สวรรค์กลายเป็นผีเสื้อ... ช่วยเหลือหมู่บ้าน...'

มิโอะพบ 'รูปถ่าย: แท่นวางตุ๊กตา' เมื่อสังเกตแท่นตุ๊กตา เธอพูดเบาๆ: 'ตุ๊กตาไร้หัวสองตัว... ฝาแฝดงั้นเหรอ? ตัวหนึ่งมีคอสีแดง หัวนี้น่าจะเป็นของตัวคอสีแดง'

มิโอะนำหัวไปเสียบที่ตุ๊กตาคอสีแดงและจัดตำแหน่งตามรูปภาพ เมื่อใช้การ 'ปลุกเสก' ที่ตุ๊กตาไร้หัวอีกตัว ช่องลับก็เปิดออก เผยให้เห็น 'กุญแจสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดคู่'

มิโอะมีความหวัง: 'ใช้กุญแจนี้ เราก็จะเปิดประตูหลังได้...'
มายุดึงชายเสื้อมิโอะ: 'มิโอะ... ออกไปจากที่นี่กันเถอะ...'

เมื่อก้าวออกจากห้อง ผีในกล่อง (วิญญาณแค้น: หญิงสาวในกล่อง) กระโจนเข้าใส่! มิโอะปราบมันได้ แล้วกลับไปเก็บ 'บันทึกของนักคติชนวิทยา 15' และ 'แผนที่บ้านคุโรซาวะ' ในห้องรับแขก

ที่หัวมุมทางเดิน เงาของเจ้าบ้านคุโรซาวะปรากฏขึ้น (วิญญาณลอยล่อง: ชายผู้เอ่ยทัก): 'ทำไมถึงหนี?'
มายุถอยหนีด้วยความทรมาน: 'ไม่... ไม่ใช่พวกเรา...'

ขณะลงบันได มิโอะถ่ายรูปเจ้าบ้านที่มองลงมาอย่างเย็นชา (วิญญาณลอยล่อง: ชายผู้เรียกขาน): 'พวกเจ้าเกิดมาเพื่อสิ่งนี้...'

ในห้องโถงใหญ่ มายุรีบเดินไปหยุดอยู่ตรงกลางห้อง—จุดที่มีศพและหญิงชุดขาวเปื้อนเลือดก่อนหน้านี้

มายุยืนอยู่ในห้องโถงใหญ่

มิโอะเดินเข้าไปหา: 'พี่คะ... เป็นอะไรไป?'
มายุพูดเสียงเรียบ: 'ไม่มีอะไร... มิโอะ... ต้องรีบหนีนะ'
แล้วเธอก็กรีดร้องด้วยความกลัว: 'ฉันไม่อยากฆ่าใครอีกแล้ว...!'
มิโอะจับมือพี่สาววิ่งหนีไปที่ประตูหน้า แต่ประตูยังคงถูกปิดตาย มิโอะหันไปถ่ายรูปชายในมุมมืด (วิญญาณลอยล่อง: ชายยืนด้านหลัง)

มิโอะใช้กุญแจสี่เหลี่ยมคู่เปิดห้องเก็บของ ถ่ายรูปชายที่ขึ้นบันได (วิญญาณลอยล่อง: ชายขึ้นบันได) บนชั้นสองถ่ายรูปเด็กชายแอบมอง (วิญญาณลอยล่อง: เด็กชายแอบมองช่อง) และเก็บ 'บันทึกของเจ้าพิธี 3'

ที่ชั้นหนึ่งในโถงทางเดินผ้า เธอถ่ายรูปเด็กชายวิ่งหนี (วิญญาณลอยล่อง: เด็กชายแอบมอง) และถ่ายรูปเขาหน้าประตูเปื้อนเลือด (วิญญาณลอยล่อง: เด็กชายวิ่งหนี)

หลังปราบวิญญาณ บรรยากาศขาวดำก็เข้าปกคลุม—คุซาบิอยู่หลังประตู! มิโอะพามายุซ่อนในครัวจนเสียงเท้าหายไป แล้วจึงเข้าสู่โกดังดิน

ในโกดัง เธอถ่ายรูปชายที่กำลังค้นหาของ (วิญญาณลอยล่อง: ชายสำรวจโกดังดิน) และเก็บ 'บันทึกของเจ้าพิธี 4'

ห้องขังด้านในถูกล็อคด้วยแม่กุญแจหยินและหยาง มิโอะถ่ายรูปชายที่ถูกขัง (วิญญาณลอยล่อง: ชายผู้ถูกขัง) เสียงของเซอิจิโร่ดังก้อง: 'พิธีกรรมสังเวยคนนอก... หรือว่า...' ด้านนอกเธอเก็บ 'บันทึก: เลนส์ส่องสว่าง'

ใช้เลนส์ส่องสว่างลบลอยเลือดที่ตู้เพื่อเก็บ 'บันทึกผีเสื้อ 2' ใกล้บ่อน้ำร้างข้างนอก มายุหยุดยืน: 'ยาเอะ... เธอจะหนีจริงๆ เหรอ...?' ประตูหลังถูกล็อคด้วยแม่กุญแจลาย 'แปดค้อน'

รูกุญแจลายแปดค้อน

ในห้องโถงใหญ่ มิโอะใช้เลนส์ส่องสว่างเปิดประตูด้านเหนือ เข้าไปถ่ายรูปชายหมดสติ (วิญญาณผูกมัด: ชายหมดแรง) เก็บ 'กระดาษเปื้อนเลือด' และ 'แหวนเปื้อนเลือด' จากนั้นปราบวิญญาณชายมีแผล (วิญญาณแค้น: ชายถูกฟัน)

ในห้องพระ เธอสลายรอยเลือดและถ่ายรูปนักบวช (วิญญาณลอยล่อง: นักบวชรอแฝด): 'ฝาแฝดสังเวยกลับมาแล้ว' มายุตัวสั่น มิโอะเก็บ 'คัมภีร์พิธีกรรม: ปีกแดง'

มิโอะมุดช่องลับแต่ประตูกลับปิดลง! เธอพบ 'บันทึกผีเสื้อ 3' มองผ่านลูกกรงเห็นมายุเดินเหมือนไร้วิญญาณ มิโอะถ่ายรูปเธอไว้ (วิญญาณลอยล่อง: มายุมุ่งหน้าสู่ชั้นใต้ดิน)

มิโอะลงบันไดใต้ดินตามเสียงมายุ ถ่ายรูปมายุบนทางเดินเชื่อม (วิญญาณลอยล่อง: มายุบนทางเดินเชื่อม) และไปหยุดรอที่ประตูคู่

ประตูเปิดออก ทั้งสองเข้าสู่โถงเชือก มายุหน้าซีด: 'อย่าไปต่อเลย' บนแท่นบูชา มิโอะได้ 'กุญแจหยิน' และ 'บันทึกของเจ้าพิธี 5' มายุร้องไห้: 'ทุกคนตายหมด... หนีไม่พ้นหรอก... อิทสึกิ... ขอโทษนะ...'

คุซาบิดักทางกลับ! มิโอะพามายุหนีไปห้องพระ เก็บ 'เครื่องราง: แร่เรืองแสงสีแดง' ชั้นบนพบ 'คัมภีร์พิธีกรรม: หายนะ' มายุยืนเหยียบสวิตช์เพื่อให้มิโอะข้ามไปสำรวจ

มิโอะข้ามไปห้องเจ้าบ้าน เก็บ 'บันทึกของเจ้าพิธี 1' และถ่าย 'ตุ๊กตาฝาแฝด 9' มุดทางเดินสมาธิเก็บ 'คัมภีร์พิธีกรรม: ฝาแฝด' และถ่ายรูปนักบวชกระซิบกระซาบ (วิญญาณลอยล่อง: ชายแอบคุย)

เมื่อออกมา มิโอะช่วยมายุที่ถูกนักบวชโจมตีด้วยการยิงจากระยะไกล ในห้องเจ้าบ้าน เธอพบ 'บันทึกของเจ้าพิธี 2', 'คัมภีร์พิธีกรรม: สังเวยมนุษย์' และพระพุทธรูปถือ กุญแจหยาง

พระพุทธรูปถือ กุญแจหยาง

พวกเธอกลับไปที่ห้องขังในโกดัง เปิดประตูด้วยกุญแจหยินและหยาง ด้านในพบ 'กุญแจแปดค้อน', 'แผนที่บ้านโอซากะ' และ 'รูปถ่าย: ห้องพระ' มายุรำพึง: 'ที่นี่คุ้นเคยจัง... ถ้ารู้แบบนี้ไม่น่าหนีไปเลย...'

ด้านในห้องขัง มิโอะถ่ายรูปนักคติชนวิทยา (วิญญาณลอยล่อง: ชายสำรวจพิธีลับ) และเก็บ 'บันทึก 17, 18 และ 19' มิโอะจูงมือมายุ: 'ไปกันเถอะ รีบออกไปกัน'

แต่ทันทีที่มิโอะก้าวพ้นประตู ลูกกรงเหล็กกลับกระแทกปิดลงและล็อคตัวเอง ขังมายุไว้ข้างใน!
มิโอะเขย่าลูกกรง: 'พี่คะ!'
มายุร้องไห้: 'อย่าไปนะ! อยู่ที่นี่... อย่าทิ้งพี่ไปอีกนะ...!'

มิโอะกุมมือที่สั่นเทาของพี่สาวไว้
ภาพความทรงจำในวัยเด็กและการตกหน้าผาของมายุแวบเข้ามาในหัว...
มิโอะจำใจปล่อยมือทั้งน้ำตา: '...ขอโทษนะคะ... หนูต้องไปแล้ว'
มายุกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง: 'อย่าทิ้งพี่ไว้คนเดียว...!'
มิโอะสัญญาว่าจะรีบกลับมา แต่ในความมืดด้านหลัง เสียงมายุกลับเย็นยะเยือกขึ้นมา: 'พี่สาว... จะทิ้งฉันไปอีกแล้วเหรอ...?'
มิโอะหันกลับไปมอง แต่มายุกลับยืนก้มหน้านิ่งในความมืด มิโอะเช็ดน้ำตาแล้วรีบวิ่งไปที่ประตูหลัง...