หวยหนานจื่อ: เทียนเหวินซวิ่น

การกำเนิดของจักรวาลและกฎแห่งกาลอวกาศและโหราศาสตร์

การสร้างสรรค์

อู๋จี๋ 0

ไท่อี้:ยังไม่เห็นชี่
ไท่ชู:จุดเริ่มต้นชี่
ไท่สื่อ:จุดเริ่มต้นรูปร่าง
ไท่ซู่:จุดเริ่มต้นสสาร

ไท่จี๋ 1

ไท่จี๋:ความโกลาหล (ชี่, รูป, สสาร ยังไม่แยก)
ในความโกลาหล:

หยิน/หยาง 2

สวรรค์ (หยาง):ใสและเบาลอยขึ้นเป็นสวรรค์
โลก (หยิน):หนักและขุ่นจมลงเป็นโลก

5 ธาตุ 3 ชี่หยินหยางสร้างธาตุ

พระอาทิตย์:แก่นแท้ชี่ไฟ
ดวงจันทร์:แก่นแท้ชี่น้ำ
ดวงดาว:แก่นแท้ที่เหลือกลายเป็นดาว

8 ไตรแกรม 3 ชี่สวรรค์และโลก

ลม:ชี่ที่กำลังโกรธ
ฝน:ชี่ที่กลมกลืน
ฟ้าร้อง:หยินและหยางกดทับกัน
ฟ้าแลบ:หยินและหยางปะทะกัน
หมอก:หยินและหยางผสมกัน
น้ำค้าง:ผสมกัน (หยางเด่น)
หิมะ:ผสมกัน (หยินเด่น)

การสร้างสรรค์

การฟักหยาง:สิ่งมีชีวิตมีขน บินได้
การฟักหยิน:สิ่งมีชีวิตมีเปลือก เกล็ด

เก้าดินแดน แปดสายลม 28 กลุ่มดาว

เก้าดินแดน (สวรรค์): คนโบราณแบ่งท้องฟ้ายามค่ำคืนออกเป็น 9 ภูมิภาคใหญ่ (ตรงกลางและแปดทิศทาง) เพื่อเป็นพิกัดมาตรฐาน สร้างรากฐานทางพื้นที่ของดาราศาสตร์ตะวันออก

แปดสายลม (สภาพภูมิอากาศ): เป็นสัญลักษณ์ของสายลมธรรมชาติจากแปดทิศทาง คนโบราณเชื่อว่าการเคลื่อนไหวของลมเกิดจากการผสมผสานและการปะทะกันของพลังหยินและหยางของสวรรค์และโลก

28 กลุ่มดาวนักษัตร (ดวงดาว): ดวงจันทร์ใช้เวลาประมาณ 28 วันในการโคจร คนโบราณแบ่งดาวตามเส้นทางออกเป็น 28 โซน
เพื่อความสะดวกในการระบุ โซนเหล่านี้ขึ้นอยู่กับดาวหลักที่สว่างกว่า แทนที่จะแบ่งเท่ากันอย่างสมบูรณ์ ทำให้ขนาดแตกต่างกัน ต่อมาพวกมันถูกจัดกลุ่มตามทิศทางเป็นสี่สัตว์ในตำนาน: มังกรฟ้า (ตะวันออก), เสือขาว (ตะวันตก), หงส์แดง (ใต้) และเต่าดำ (เหนือ).

การแปลความหมายทางดาราศาสตร์สมัยใหม่: ระบบพิกัดศูนย์สูตรและกลุ่มดาว 28 ซิ่ว (28 Mansions)

กลุ่มดาว 'ยี่สิบแปดซิ่ว' ของจีนโบราณแตกต่างจาก 12 ราศีของตะวันตกที่อิงตามสุริยวิถี (เส้นทางปรากฏของดวงอาทิตย์) โดยมันถูกสร้างขึ้นบน 'ระบบพิกัดศูนย์สูตร (Equatorial Coordinate System)' คนโบราณยึดดาวเหนือเป็นศูนย์กลาง และแบ่งพื้นที่ท้องฟ้าโดยการสังเกตตำแหน่งสัมพัทธ์ของดวงจันทร์ (ไท่อิน) และดวงดาว ระบบนี้ในทางฟิสิกส์ดาราศาสตร์สมัยใหม่ เทียบเท่ากับการใช้ ไรต์แอสเซนชัน (Right Ascension) และ เดคลิเนชัน (Declination) เพื่อสร้างพิกัดอวกาศ 3 มิติของดวงดาว สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าดาราศาสตร์ตะวันออกมีตรรกะการระบุตำแหน่งเชิงพื้นที่ที่เป็นวิทยาศาสตร์และแม่นยำอย่างยิ่งมานานกว่าสองพันปีแล้ว

ตอ.ต. (หยางเทียน)
ฮุ่ยเฟิง
หงส์แดง (จาง、อี้、เจิ่น)
ใต้ (เหยียนเทียน)
จวีเฟิง
หงส์แดง (กุ่ย、หลิ่ว、ซิง)
ตต.ต. (จูเทียน)
เหลียงเฟิง
หงส์แดง (จิ่ง) / เสือขาว (จื่อ、เซิน)
ตอ. (ชางเทียน)
เถียวเฟิง
มังกรฟ้า (ฝาง、ซิน、เหว่ย)
กลาง (จวินเทียน)
ไม่มี
มังกรฟ้า (เจี่ยว、คั่ง、ตี)
ตต. (ฮ่าวเทียน)
ชางเฟิง
เสือขาว (เว่ย、เหม่า、ปี้)
ตอ.น. (เปี้ยนเทียน)
เหยียนเฟิง
มังกรฟ้า (จี) / เต่าดำ (โต่ว、หนิว)
เหนือ (เสวียนเทียน)
หานเฟิง
เต่าดำ (หนวี่、ซวี、เวย、ซื่อ)
ตต.น. (โยวเทียน)
ลี่เฟิง
เสือขาว (ขุย、โหลว) / เต่าดำ (ปี้)

เพื่อง่ายต่อการจดจำ คนรุ่นหลังได้นำชื่อสัตว์มาจับคู่กับ 28 กลุ่มดาว และนำมารวมกับเจ็ดเทห์ฟากฟ้า จนกลายเป็นสิบสองนักษัตรในปัจจุบัน
เจ็ดเทห์ฟากฟ้า: ดาวเคราะห์ห้าดวง + ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์

สัตว์ประจำทิศน้ำไฟดวงจันทร์พระอาทิตย์ดินโลหะไม้
เต่า (เหนือ)ปี้ (น้ำ)ซื่อ (ไฟ)เวย (จันทร์)ซวี (อาทิตย์)หนวี่ (ดิน)หนิว (โลหะ)โต่ว (ไม้)
มังกร (ตอ.)จี (น้ำ)เหว่ย (ไฟ)ซิน (จันทร์)ฝาง (อาทิตย์)ตี (ดิน)คั่ง (โลหะ)เจี่ยว (ไม้)
หงส์ (ใต้)เจิ่น (น้ำ)อี้ (ไฟ)จาง (จันทร์)ซิง (อาทิตย์)หลิ่ว (ดิน)กุ่ย (โลหะ)จิ่ง (ไม้)
เสือ (ตต.)เซิน (น้ำ)จื่อ (ไฟ)ปี้ (จันทร์)เหม่า (อาทิตย์)เว่ย (ดิน)โหลว (โลหะ)ขุย (ไม้)

ดาวเคราะห์ทั้งห้า

ดาวเคราะห์ธาตุทิศฤดูสัตว์ประจำทิศตัวแทน
พฤหัสบดีไม้ตะวันออกใบไม้ผลิมังกรฟ้าเก็บเกี่ยว
ดาวอังคารไฟใต้ฤดูร้อนหงส์แดงภัยพิบัติ
ดาวเสาร์ดินกลางทุกฤดูมังกรเหลืองที่ดิน
ดาวศุกร์โลหะตะวันตกใบไม้ร่วงเสือขาวสงคราม
ดาวพุธน้ำเหนือฤดูหนาวเต่าดำสภาพอากาศ
พฤหัสบดี (ไม้)
คาบวงโคจรประมาณ 12 ปี (11.86 ปี) คนโบราณแบ่งท้องฟ้าเป็นสิบสอง 'ฉือ' ดาวพฤหัสบดีอยู่ในหนึ่ง 'ฉือ' ต่อปี จึงได้ชื่อว่า 'ดาวแห่งปี' (ซุยซิง) เนื่องจากวงโคจรเร็วขึ้นเล็กน้อยและเคลื่อนที่ตรงข้ามกับดวงอาทิตย์ ราชวงศ์ฮั่นจึงสร้าง 'ไท่ซุย' ซึ่งเป็นดาวเสมือนจริงรอบ 12 ปีที่เคลื่อนที่ไปในทิศทางตรงกันข้ามกับดาวพฤหัสบดี เพื่อวางรากฐานสำหรับสิบสองนักษัตร
ดาวอังคาร (ไฟ)
ปรากฏเป็นสีแดง ความสว่างผันผวน และมีการเคลื่อนที่ถอยหลังที่คาดเดาไม่ได้ ทำให้เกิดความสับสน (อิงฮั่ว) ตามประเพณีมองว่าเป็นลางบอกเหตุของภัยพิบัติหรือสงคราม (วงโคจร: 686.98 วัน)
ดาวเสาร์ (ดิน)
คาบวงโคจรประมาณ 28 ปี (29.4571 ปี) มันจะอยู่ในกลุ่มดาว 28 กลุ่มหนึ่งในแต่ละปี ราวกับคุ้มครองอาณาจักร จึงเรียกว่า 'ดาวผู้พิทักษ์' (เจิ้นซิง) (วงโคจร: 29.4571 ปี)
ดาวศุกร์ (โลหะ)
ดาวเคราะห์ที่สว่างที่สุด เปล่งแสงสีขาว รู้จักกันในชื่อ 'ไท่ไป๋' คนโบราณตั้งชื่อต่างกันตามการปรากฏ: 'ฉี่หมิง' (ดาวประกายพรึก) ในทิศตะวันออก และ 'ฉางเกิง' (ดาวประจำเมือง) ในทิศตะวันตก (วงโคจร: 224.7 วัน)
ดาวพุธ (น้ำ)
สีเทาเข้มเกือบดำ ชื่อว่า 'ดาวน้ำ' เนื่องจากอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด จึงมักซ่อนอยู่ในแสงจ้า ปรากฏเพียงชั่วครู่ในยามรุ่งสางหรือพลบค่ำ มันถูกเรียกว่า 'เฉินซิง' เพราะอยู่เหนือเส้นขอบฟ้าประมาณหนึ่ง 'เฉิน' (2 ชั่วโมง) (วงโคจร: 87.969 วัน)

💡 註:'เฉินเหนือ' หมายถึงดาวเหนือ 'สามเฉิน' หมายถึงดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว

โทษและคุณธรรมหยินหยาง

คุณธรรมเป็นตัวแทนของ 'หยาง' การลงโทษเป็นตัวแทนของ 'หยิน'
พลังหยางเกิดที่เหมายัน (จื่อ) พลังหยินเกิดที่ครีษมายัน (อู่) พวกมันเกิดภายใน (ห้อง) เคลื่อนออกไปภายนอก (ทุ่ง) และกลับมา
พลังทั้งสองพบกันที่วสันตวิษุวัต/ศารทวิษุวัต (ประตู)

นักษัตรเดือน
จื่อ11 (หนาว)คุณธรรมลงโทษ
โฉ่ว12 (หนาว)คุณธรรมลงโทษ
หยิน1 (ใบไม้ผลิ)คุณธรรมลงโทษ
เหม่า2 (ใบไม้ผลิ)คุณธรรมลงโทษ
เฉิน3 (ใบไม้ผลิ)ลงโทษคุณธรรม
ซื่อ4 (ร้อน)ลงโทษคุณธรรม
อู่5 (ร้อน)ลงโทษคุณธรรม
เว่ย6 (ร้อน)ลงโทษคุณธรรม
เซิน7 (ใบไม้ร่วง)ลงโทษคุณธรรม
โหย่ว8 (ใบไม้ร่วง)คุณธรรมลงโทษ
ซวี9 (ใบไม้ร่วง)คุณธรรมลงโทษ
ไฮ่10 (หนาว)คุณธรรมลงโทษ

สิบสองนักษัตร

หันหน้าไปทางทิศใต้ ท้องฟ้าแบ่งออกเป็น 12 ทิศทางตามปีนักษัตร ในช่วงเหมายัน ด้ามของกระบวยใหญ่ชี้ไปที่ 'จื่อ' ด้ามจะหมุนครบวงกลมตลอดหนึ่งปี
(เช่น: เหม่า/เฉิน = ตะวันออก) (เช่น: ยามเหม่า = 05.00-07.00 น.)

สองเชือกสี่ตะขอ:
จื่อ-อู่, เหม่า-โหย่ว คือสองเชือก โฉ่ว-หยิน, เฉิน-ซื่อ, เว่ย-เซิน, ซวี-ไฮ่ คือสี่ตะขอ
สี่ศูนย์กลาง = เหม่า, อู่, โหย่ว, จื่อ
สี่ฤดู = เฉิน, เว่ย, ซวี, โฉ่ว

สิบสองเสียง

เต๋าเริ่มต้นด้วยหนึ่ง ซึ่งไม่ก่อกำเนิด จึงแบ่งออกเป็นหยินและหยาง หยินและหยางผสมกันเพื่อสร้างสรรพสิ่ง ดังนั้น 'หนึ่งก่อกำเนิดสอง สองก่อกำเนิดสาม สามก่อกำเนิดสรรพสิ่ง'

สองหยิน + หนึ่งหยาง = สองชี่
สองหยาง + หนึ่งหยิน = สามชี่ ในทางคณิตศาสตร์:
หยิน = 1/3 ชี่, หยาง = 4/3 ชี่ = (1+1/3) ชี่

ตัวชี้เสียงลำดับกฎการคำนวณ
ZiHuangzhong181
WeiLinzhong25481*2/3
YinTaicu37254*4/3
YouNanlu44872*2/3
ChenGuxi56448x4/3
HaiYingzhong64364x2/3
WuRuibin75742.667*4/3
ChouDalu87656.889*4/3
ShenYize95175.852*2/3
MaoJiazhong106750.568*4/3
XuWuyi114567.424*2/3
SiZhonglu126044.949*4/3

วงจรกวินท์:
อภิปรัชญาและระดับเสียงดนตรีมาจากธรรมชาติ ใช้ '81' เป็นเสียงพื้นฐานกง ตามการคำนวณหยิน-หยาง:
หัก 1/3: จื่อ = 81 × 2/3 = 54
บวก 1/3: ซาง = 54 × 4/3 = 72

การสร้าง 5 เสียงและ 6 ระดับเสียง:
พลังงานสะท้อนเพื่อสร้างเสียง ความกลมกลืนหยินหยางสร้างระดับเสียง ด้วยการลบและบวก 1/3 จึงมีการกำหนดมาตรฐาน
เริ่มจาก หวงจง (จื่อ) รอบนี้จะทำซ้ำสามครั้งไปที่ หรุ่ยปิน ต้าลวี่ ใช้การปรับ 'บวก 1/3' โดยเฉพาะเพื่อให้สอดคล้องกับหวงจง

ฟิสิกส์อะคูสติก: กฎสามส่วน (ซานเฟินซุ่นอี้) และ 'เสียงสะท้อนฮาร์มอนิก'

'กฎการลดและเพิ่มทีละหนึ่งในสาม (Sanfen Sunyi)' ใน 《เทียนเหวินซวิ่น》 ในทางฟิสิกส์อะคูสติกสมัยใหม่ ก็คือการศึกษาเรื่อง 'เสียงสะท้อนฮาร์มอนิก (Harmonic Resonance)' ของความถี่คลื่นเสียง การลดความยาวสายลงหนึ่งในสาม (ลดหนึ่งส่วน ความยาวกลายเป็น 2/3) จะทำให้ความถี่เพิ่มขึ้น 1.5 เท่า ซึ่งในทางอะคูสติกตะวันตกเรียกว่า 'เพอร์เฟกต์ฟิฟธ์ (Perfect Fifth)'; ในขณะที่การเพิ่มความยาวขึ้นหนึ่งในสาม (เพิ่มหนึ่งส่วน ความยาวกลายเป็น 4/3) ความถี่จะเปลี่ยนเป็น 0.75 เท่าของความถี่เดิม (เพอร์เฟกต์โฟร์ธ) สิ่งนี้สอดคล้องกับกฎของระดับเสียงที่ค้นพบโดยพีทาโกรัส นักฟิสิกส์ชาวกรีกโบราณอย่างสมบูรณ์ พิสูจน์ให้เห็นว่าตรรกะพื้นฐานของจักรวาลล้วนสร้างขึ้นบนค่าคงที่ทางคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ที่เข้มงวด

💡 Academic Note: The original classical text contains highly context-dependent metaphysical terminology. To maintain accuracy, the full manuscript is preserved only in the Chinese versions.